ΜΠΕΝΑΚΗ
ΣΕΛΤΖΟΥΚΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ (11ος - 16ος αι.)
Benaki Museum
ENGLISH | ESPAÑOL
ΑΡΧΙΚΗ ΟΘΟΝΗ




Σελτζούκοι Τούρκοι και Μογγόλοι (11ος - 16ος αι.)


Από τον 11ο αι. νομαδικά φύλα από την Κεντρική Ασία, με σημαντικότερα αυτά των Σελτζούκων Τούρκων, αποκτούν τον έλεγχο του Ιράν, του Ιράκ, της Ανατολίας και τμημάτων της Συρίας. Το 1055 εισέβαλαν στη Βαγδάτη και αναγνώρισαν τον Αββασίδη χαλίφη ως θρησκευτικό αρχηγό. Ο κατακερματισμός της πολιτικής ηγεσίας ευνόησε την άνθηση ποικίλων αστικών κέντρων με βιοτεχνική υποδομή, χάνια και παζάρια. Στις διακοσμητικές τέχνες κυριαρχεί το αραβούργημα, ενώ τα πολυτελή κεραμικά και μεταλλικά αντικείμενα κοσμούνται με σμάλτο ή ένθετο χρυσό και ασήμι. Από τη δεύτερη δεκαετία του 13ου αι., οι καταστροφικές επιδρομές των Μογγόλων του Τζένγκις Χαν στον κινεζικό και ισλαμικό κόσμο πλήττουν τις ευημερούσες περιοχές της δυτικής Ασίας και το 1258 οι μογγολικές ορδές εισέρχονται στη Βαγδάτη, καταλύοντας οριστικά το αββασιδικό χαλιφάτο. Το νέο καθοριστικό στοιχείο στην τέχνη είναι η επίδραση της Κίνας, ιδιαίτερα εμφανής στην κεραμική αλλά και στη θεματολογία των υφασμάτων και της μεταλλοτεχνίας. Γύρω στο 1370 ο Ταμερλάνος, ηγέτης μιας τουρκομογγολικής νομαδικής φυλής κατακτά το Ιράν, τη Μεσοποταμία, την Ανατολία και την Ινδία. Τα μνημεία της εποχής του στη Σαμαρκάνδη, την Μπουχάρα και τη Χεράτη περιλαμβάνουν κολοσσιαίες κατασκευές καλυμμένες με απαστράπτοντα κεραμικά πλακίδια, ζωγραφισμένα με άνθη λωτού και αραβουργήματα. Οι διάδοχοι του Ταμερλάνου στο ανατολικό Ιράν υπήρξαν γνωστοί προστάτες των γραμμάτων και των τεχνών, ιδιαίτερα της αστρονομίας, της ποίησης και της ζωγραφικής χειρογράφων.